Ik had er geen zin in, maar ik heb het toch gedaan

Ik begin zo aan m’n column voor Coming Out Day. Maar eerst even een vraag aan jou, beste lezer: heb je er al een beetje zin in? Een paar weldoordachte alinea’s over louter homo-emancipatie? Nee hè. Het enthousiasme dat ik een paar jaar geleden om mij heen voelde voor diversiteit en inclusie is weggezakt. Het hoeft ook niet meer, de morele verplichting als gevolg van de verwachtingen van anderen is er niet meer. Natuurlijk is er nog wel beleid, vaak zelfs een visie, er zijn coördinatoren, en welwillende groepjes medewerkers. Maar de prik is wel een beetje uit de spreekwoordelijke cola.

Ik kan niet te veel uitweiden over waarom dit het geval is, omdat ik maar een gelimiteerd aantal woorden tot mijn beschikking heb en ik die graag wil vullen met een column voor Coming Out Day. Alleen beste lezer, wat ik wilde zeggen: ik snap dat je geen zin hebt in deze column. Er zijn te veel andere zaken die je bezighouden. Ik hoef ze niet te noemen. Open je favoriete nieuwsapp voor de actueelste selectie. Ga op donderdagavonden naar het station en je wordt eraan herinnerd, kijk stukjes van een nog niet monddoodgemaakte Amerikaanse Late Night show en je snapt wat ik bedoel. Bestudeer de buttons op de rugzak van dat meisje met groen haar en enorme schoenen naast je in de trein en je hebt een volledig overzicht.

Maar ik moet aan m’n column beginnen, want anders wordt dit een onsamenhangend en langdradig verhaal. Ik ben ook niet gevraagd om alle wereldproblemen af te lopen, dus waarom zou ik dat dan toch doen?

Wij werken hier, binnen het grote boze bos van NWO, aan wetenschap. Direct of indirect dragen we bij aan waarheidsvinding op basis van observatie en feiten. Hiervoor gebruiken we empirische methodes. En direct of indirect proberen we met z’n allen om deze nieuwgevonden waarheden de wereld in te slingeren op een manier waarop ze geaccepteerd worden door anderen. Hiervoor publiceren we, communiceren we, commercialiseren we, en gaan we in gesprek met boos kijkende ooms en tantes op voorspelbaar saaie verjaardagen.

Mocht je geen zin hebben in Coming Out Day, omdat er al zoveel andere dingen zijn die je aandacht vragen, heb dan zin in je werk. Heb zin om de waarheid te achterhalen en die uit te dragen. Ook als die dubbelzinnig, complex of oncomfortabel is.

In mijn ogen beginnen veel van onze wereldproblemen doordat we feitenvrij gezwets toestaan. Ja, ook wij. Op kleine schaal is dat vaak niet erg (die ene collega die weer werkelijk waar geen idee heeft waar deze het over heeft, die kun je best een keer negeren). Maar in andere gevallen, zoals wanneer het gaat om wereldproblemen of de rechten en erkenning van personen die niet heteroseksueel of cisgender zijn, is het wél belangrijk om je uit te spreken; vóór de waarheid en tegen leugens. 

Transgenders bestaan en hebben evenveel rechten als ieder ander mens. In een relatie tussen twee mannen is er niet één het vrouwtje. Je kunt ook een béétje bi zijn. Sommige mensen voelen zich niet thuis in het lichaam waarin ze geboren zijn. Niet iedere homo vindt musicals leuk. Niet iedere mannelijke musicalster is homo. Er bestaan zachte hetero’s die hun vrouwelijke kant omarmen, of zoals Ilja Leonard Pfeijffer schreef in zijn boek Alkibiades: “Geen man zal ooit een groot man zijn als hij niet ook een vrouw durft te zijn.” Denk daar maar eens over na, en spreek je er dan voor uit.

Als alle wereldproblemen je te veel worden, en je dan ook nog wordt gevraagd om over homo-emancipatie na te denken omdat het Coming Out Day is, kijk dan wat de gelijkenissen zijn tussen al die verschillende onderwerpen: Ze zijn gebaseerd op onwaarheden. Richt je daarop, ook als je er geen zin in hebt. Sta op voor waarheden. Wat mij betreft, beste lezer, beschouw je het als werktijd.

Over deze column en Coming-Outdag 2025 bij NWO/NWO-I

NWO/NWO-I viert Coming-Outdag dit jaar door de regenboogvlag uit te hangen bij alle NWO-instituten en de kantoren in Utrecht en Den Haag. En NWO-I-collega David van Walderveen schreef – in navolging op zijn columns van vorige jaren – wederom een column voor NWO/NWO-I over Coming-Outdag. David schreef de column op persoonlijke titel. 

ERG LHBTIQA+ Prisma

NWO/NWO-I heeft verschillende Employee Resource Groups (ERGs). Dit zijn vrijwillige, door werknemers geleide groepen, die in overleg met de organisaties waar zij werken een diverse, inclusieve werkomgeving nastreven. De ERG LHBTIQA+ heet 'Prisma' en heeft als doel het creëren van ruimte voor bij NWO en NWO-I werkzame leden van de LHBTIQA+ gemeenschap. De afkorting LHBTIQA+ omvat lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuele, transgender, intersekse, queer en aseksuele personen. Het plusje in deze afkorting staat voor andere seksuele identiteiten, waaronder panseksualiteit en two-spirit. Als een relatief jonge groep, willen we een intern platform vormen waar iedereen zich geaccepteerd kan voelen en waar we voor ons belangrijke onderwerpen kunnen bespreken. Op de NWO-I website vind je meer informatie over de ERG LHBTIQA+ Prisma.