NWO-I

NWO - Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek - print-logo

URL voor deze pagina :
https://www.nwo-i.nl/nieuws/2003/12/30/jos-engelen-naar-cern/

Geprint op :
9 december 2018
19:59:24

Gekozen jaar: Alles201820172016201520142013201220112010200920082007200620052004200320022001200019991998

Jos Engelen naar CERN

Prof.dr. Jos Engelen (53) is per 1 januari 2004 benoemd tot hoofd wetenschap en plaatsvervangend directeur-generaal van CERN in Zwitserland. Engelen is geen onbekende voor het onderzoeksinstituut: Na zijn promotie in 1979 bij prof.dr. Wolfram Kittel aan de Katholieke Universiteit Nijmegen, was hij tot 1985 werkzaam op CERN, eerst als postdoc, later als wetenschappelijk staflid. Vanaf 1985 was hij wetenschappelijk medewerker op NIKHEF in dienst van de Universiteit van Amsterdam. In 1987 benoemde de UvA hem tot hoogleraar. Engelen is sinds 1 juli 2001 directeur van NIKHEF.

Lees verder

Motoreiwitten met vereende krachten aan het werk in cel

2003/12

Biologische cellen zitten vol met compartimenten. Deze compartimenten bestaan uit een membraan gevuld met allerlei nuttige stoffen die door de cel getransporteerd moeten worden. Het zijn geen statische structuren. Zogeheten motoreiwitten trekken er voortdurend langgerekte uitstulpingen uit. Over de voorwaarden waaronder dit kan gebeuren lopen de meningen uiteen. Gerbrand Koster, Martijn van Duijn, Bas Hofs en Marileen Dogterom van het FOM-Instituut voor Atoom- en Molecuulfysica (AMOLF) in Amsterdam hebben nu in een modelsysteem laten zien dat deze uitstulpingen gemakkelijk kunnen worden gevormd bij een voldoende hoge concentratie aan motoreiwitten, een lage oppervlaktespanning van de membranen en de aanwezigheid van natuurlijke nanobuisjes (microtubuli geheten). De motoreiwitten blijken zich tot clusters te verenigen die met vereende krachten aan het werk gaan. De onderzoekers publiceren hun bevindingen op 23 december 2003 in de Proceedings van de National Academy of Sciences in Washington. Een afbeelding van netwerken van uitstulpingen aan gebruikte modelcompartimenten zoals die in een experiment op AMOLF ontstonden, siert de omslag van de uitgave.

Lees verder

Perfecte nanodraden die spontaan ontstaan

2003/14

Een team van natuurkundigen uit de onderzoeksgroep van hoogleraar Bene Poelsema van het MESA+ Insituut aan de Universiteit Twente is er in geslaagd op een halfgeleiderondergrond perfect geordende metallische nanodraden met een doorsnede van slechts 1 atoom en lengtes tot wel 1000 atomen te produceren. FOM-onderzoeker Oguzhan Gurlu, natuurkundestudent Omer Adam en UT-medewerker Harold Zandvliet ontdekten bij toeval dat platina-atomen die op een germanium (001)-oppervlak zijn aangebracht zich spontaan ordenen in ééndimensionale ketens na een temperatuurbehandeling van het oppervlak boven 725 graden Celsius. De ééndimensionale ketens zijn nagenoeg vrij van fouten in hun structuur en verontreinigingen, en hebben geen knikken. De draden vertonen bij kamertemperatuur duidelijk een metallisch karakter. De onderzoekers publiceren hun bevindingen in het decembernummer van het gerenommeerde vakblad Applied Physics Letters. Nanodraden zijn extreem dunne draden met een diameter van slechts enkele nanometers (één nanometer is een…

Lees verder

Roozeboommedaille voor Lekkerkerker

Op 15 december 2003 ontvangt prof.dr. Henk Lekkerkerker, hoogleraar Fysische Scheikunde en decaan van de faculteit Scheikunde van de Universiteit Utrecht de Bakhuys Roozeboommedaille op het gebied van de fasenleer van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Hij krijgt de prijs voor zijn onderzoek naar colloïden en colloïdale vloeibare kristallen in het bijzonder. Volgens de jury van de KNAW heeft Lekkerkerker de mogelijkheden voor het gebruik van colloïden bij experimenten optimaal benut. Een aantal geleerden heeft het Bakhuys Roozeboomfonds in 1911 opgericht ter erkenning van de verdiensten van H.W. Bakhuys Roozeboom. Het fonds reikt de medaille in principe om de vier jaar uit aan een onderzoeker op het gebied van de fasenleer. De prijs is vanaf 1916 twaalf keer uitgereikt, de laatste keer in 1999 aan de Amerikaan J.W. Cahn. De prijs bestaat uit een gouden medaille met de beeltenis…

Lees verder

De kortste laserpulsen van Nederland

2003/11

Elke fotograaf weet het: als je een zeer snelle beweging wil fotograferen moet je een heel korte belichtingstijd gebruiken. Allerlei eigenschappen van materialen worden bepaald door het gedrag van de elektronen in die materialen. Veranderingen spelen zich af in tijdsbestekken van minder dan een biljardste seconde (1 gedeeld door 1-met-15-nullen). Om die veranderingen direct te volgen en niet alleen het gemiddelde eindresultaat te zien, willen onderzoekers waarnemingen kunnen doen over een tijdsbestek dat nog korter is. Daarvoor ontwikkelen natuurkundigen laserpulsen met een dergelijke tijdsduur. Dat zijn pulsen van attoseconden. In het FOM-Instituut voor Atoom- en Molecuulfysica (AMOLF) in Amsterdam hebben onderzoekers een lasersysteem ontwikkeld dat zulke korte pulsen maakt. Het is voor het eerst dat in een Nederlands laboratorium dergelijk korte pulsen aantoonbaar zijn geproduceerd. De onderzoekers beschrijven hun recente experimenten in het vakblad Physical Review Letters. Online is het artikel al te raadplegen, de versie in druk verschijnt binnenkort.

Lees verder

FOM top-40 van 'hot papers' in de Nederlandse natuurkunde (januari 2001 - november 2003)

FOM stimuleert vernieuwend onderzoek. Daarom onderzoekt FOM regelmatig wie de opkomende (internationaal opvallende) in Nederland werkende fysici zijn en wat de nieuwste ontwikkelingen in de natuurkunde zijn. Voor dit doel (scouting) is één van de informatiebronnen een overzicht van 'hot papers'. De top-40 geeft een overzicht van de 40 Nederlandse natuurkundepublicaties uit de afgelopen circa drie jaar, die gemiddeld per maand het hoogste aantal citaties ontvingen, exclusief zelfcitaties van elk van de auteurs. De huidige top-40 beslaat de periode 1 januari 2001 tot 1 november 2003. Voor deze top-40 zijn alle natuurkundepublicaties met een Nederlands adres uit deze periode geselecteerd (bron: Science Citation Index en INSPEC). Artikelen zijn ook geselecteerd als de eerste auteur een buitenlands adres heeft, maar één van de volgende auteurs een Nederlands adres vermeldt. Ook gegevens van artikelen in het elektronische tijdschrift 'Journal of High Energy…

Lees verder

Biomedische proefschriftprijs voor Marcel Janson

Marcel Janson heeft op 28 november 2003 de prijs voor het beste Nederlandse proefschrift in de Biofysica en de Biomedische Technologie van de Vereniging voor Biofysica en Biomedische Technologie (VB-BT) ontvangen. Janson promoveerde in november 2002 bij prof.dr. Marileen Dogterom en voerde zijn onderzoek uit aan het FOM-Instituut voor Atoom- en Molecuulfysica in Amsterdam. De VB-BT reikte de prijs uit tijdens de Dag van de Biofysica en de Biomedische Technologie 2003 in Amsterdam. Deze tweejaarlijkse prijs bestaat uit een oorkonde en een stimuleringsbeurs van 2.250,- euro.

Lees verder

Else Kooi-Prijs voor Eduard Meijer

Op 26 november 2003 kreeg dr. Eduard Meijer de Else Kooi-Prijs voor zijn bijdrage - tijdens zijn promotieonderzoek - aan de ontwikkeling van polymere halfgeleiders die geschikt zijn voor de vervaardiging van ambipolaire transistoren. De materialen die onderzoekers van Philips Research recent ontdekten, zijn een belangrijke stap op weg naar de ontwikkeling van goedkope en makkelijk te produceren plastic elektronica. Meijer, nu als senior wetenschapper werkzaam bij Philips Research, promoveerde op 20 juni 2003 in dienst van FOM bij prof.dr.ir. Teun Klapwijk aan de Technische Universiteit Delft. Meijer deed zijn onderzoek in het kader van het Philips/FOM-programma 'Laboratorium zonder Muren'. De onderzoekinstituten DIMES van de TU Delft en MESA+ van de Universiteit Twente, en Philips Research reiken de prijs jaarlijks uit aan een jonge fysicus die uitstekend onderzoek gedaan heeft op het gebied van toegepaste halfgeleiders en IC-ontwerp. De prijs…

Lees verder

'Escape from Alcatraz': hoe licht ontsnapt uit een fotonisch kristal

2003/10

Onderzoekers van de Stichting FOM en de Universiteit Twente hebben voor het eerst laten zien dat fotonische kristallen licht zo sterk beïnvloeden, dat licht als een dronkeman verdwaalt met een vreemde voorkeur voor bepaalde richtingen. Al lang is bekend dat licht in ongeordende media, zoals mist of melk, verdwaalt: na een paar botsingen is elk richtingsgevoel verdwenen. De onderzoekers zagen echter dat het diffuse licht dat uit een kristal stroomt in veel richtingen sterk wordt onderdrukt. Het licht dat uittreedt via de overblijvende richtingen is juist intenser dan het gemiddelde dat men zou verwachten. Kennis van hoe licht door een fotonisch kristal beweegt is belangrijk omdat onderzoekers met dergelijke kristallen een soort 'kooi' voor licht kunnen bouwen. Deze kooien maken de ontwikkeling van efficiënte miniatuurlasers en optische 'chips', die een rol zullen spelen in optische telecommunicatie, mogelijk. De onderzoekers Femius Koenderink en Willem Vos publiceerden de resultaten van hun onderzoek in het toonaangevende Amerikaanse tijdschrift Physical Review Letters van 21 november 2003.

Lees verder

Simuleren van eiwitbewegingen

2003/12

FOM-springplanker Peter Bolhuis, werkzaam aan de Universiteit van Amsterdam, heeft met de zogenaamde transition path sampling (TPS) methode het vouwen van een eiwitfragment bij kamertemperatuur gesimuleerd. De snelheidsconstanten voor het vouwen, die Bolhuis op deze manier berekende, kwamen overeen met de experimentele waarden. Bolhuis publiceerde de resultaten van zijn onderzoek in het oktobernummer van het Amerikaanse tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences.

Lees verder
Pagina binnen deze categorie: 1 2 3 4 5 6 7 van 7